Foto: Jerry Immers

Bestuurlijke daadkracht

Alweer is er commotie over het grootstedelijk denken van een regionale bestuurder. Dit soort ideeën komen per definitie altijd uit de koker van een bestuurder van een opslokgemeente en hebben altijd als motief ‘de vergroting van de bestuurlijke daadkracht van de regio’. Je zou daaruit de conclusie kunnen trekken dat het met die bestuurlijke daadkracht in die grote gemeenten niet zo best is gesteld. Bovendien moet je, als je zo iets oppert, er dan ook wel zeker van zijn dat groter ook beter is. Zeker als daarvoor een immens proces als een regionale herindeling voor moet worden ingezet. De inmiddels talloze samenwerkingsverbanden in ZO Brabant hebben tot nu toe niet of nauwelijks bijgedragen aan ‘de bestuurlijke daadkracht’. Wel aan een verdergaande stroperige besluitvorming en een onstuitbare toename van het aantal vergaderingen en conferenties in een rustieke omgeving met culinaire hoogstandjes en met live music.

Geen herindeling dus?

Jawel, en snel ook, maar niet met het overhevelen van bevoegdheden naar de opslokgemeente en daarna de ‘bijvangst’ besturen vanuit een ivoren toren waarin ambtenaren amechtige pogingen doen zich achter een 14040 nummer onzichtbaar en onvindbaar te maken. Dat werkt niet, maar evenzo goed is het onweerlegbaar dat op gebied van bijvoorbeeld kennis van wetgeving, ict en zorgverlening de huidige gemeentegrenzen behoorlijk beginnen te knellen.

Hoe dan wel? Misschien de belangrijkste pijnpunten (bijv. infrastructuur, bedrijfsterreinen, woningbouw) weghalen bij de gemeenten en uitsluitend provinciaal regelen. Wegen houden immers niet op bij de gemeente- of regio-grens en niemand zal kunnen zeggen dat bedrijfsterreinen niet in een breder ruimtelijk perspectief moeten worden gezien.

Inmiddels hebben de kleinere Kempengemeenten het licht gezien of zijn althans in de buurt van de lichtknop aangekomen. Veel hoop is er vanuit de Veldhovense politiek niet. Fractievoorzitter Jonkers (GBV) dekt zich alvast in door in het ED te laten opschrijven dat de ideale schaalgrootte voor lokaal bestuur ligt tussen 40000 en 70000 inwoners. Zijn collega Daan de Kort (VVD) laat weten dat het gaat om economische prestaties en niet over het aantal inwoners van een centrumgemeente. Achterover leunen dus en wachten tot Veldhoven is verworden tot een mini-enclave, een niemandsland,  ingeklemd tussen Eindhoven en een grote Kempen-gemeente.

Tijd voor de Veldhovense politiek om eens goed te gaan nadenken en dat mag geen jaren duren. Welke lokale bestuurder stapt uit zijn/haar comfortzone en stapt over zijn eigen schaduw heen. Het liefst allemaal tegelijk en snel ook.

Ik wens u een zachte jaarwisseling toe.

Plong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *