Kleur bekennen!

Op gepaste afstand volg ik de discussie over de Piet, die eigenlijk zwart is maar volgens  sommigen niet zwart hoort te zijn. Of nee, ik zeg het verkeerd: hij mag wel zwart zijn, maar dan mag hij niet de helper zijn van Klaas, want dan werkt hij, nee niet zwart, hoewel eigenlijk toch wel, want die kleur heeft hij nou eenmaal. Maar als hij wit zou zijn past hij niet in de discussie die intellectueel Nederland voert, een discussie die Zwarte Piet van kleur doet verschieten. Dus moet hij wel zwart zijn anders valt er niet te discussiëren over de vraag of Zwarte Piet nou wel of niet ook maar voor een ietsie-pietsie kan worden gelinkt naar ons nationale slavernijverleden.

U ziet hoe moeilijk het is voor een eenvoudige columnist om een simpele situatie klip en klaar te beschrijven. Gelukkig zag ik op ons plaatselijke Malieveld, de van de kou wit weggetrokken Sinterklaas vergezeld gaan van veel, etnisch geprofileerde pikzwarte Pieten. Zo hoort het op HET kinderfeest. Stel je voor dat die kinderen zouden zien dat hun verkleedde, slecht geschminkte over-buurjongen degene is die de pakjes door de schoorsteen mietert. Weg is de magie van het sinterklaasfeest.

Wees gerust, in de discussie over de kleur van deze, elk jaar terugkerende migranten meng ik mij verder niet, net zo min als ik mij afvraag of Napoleon er wel goed aan deed om van Nederland in 1806 een monarchie te maken en ten gevolge waarvan wij Oranje kleurden. Ik vind dat óók geen mooie kleur, maar om daar nu nog over te beginnen….het kost ons elk jaar iets meer dan een paar centen maar daar zijn wij dan ook maximaal voor gecompenseerd.

Maar zo langzamerhand begint er toch wel iets te knagen, het wordt soms wat ongemakkelijk. Je kunt niet altijd alles met een hermelijnen mantel bedekken.

Plong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *