Voor het zingen de kerk uit?

Mocht u zich afvragen of de kop van deze column een expliciete verwijzing is naar de inhoud, dan kan ik dat alvast bevestigen, maar misschien gaat de fantasie nu met uw gedachten op de loop en is de inhoud van deze column minder spannend dan u verwacht. Wat is er aan de hand?

De Immanuelkerk aan de Teullandstraat wordt verbouwd. Dat op zich is al nieuw nieuws, maar niet schokkend. Hoewel: de laatste jaren is het sluiten van kerken aan de orde van de dag, niet het verbouwen daarvan. Met ingang van 3 april is de kerk gesloten en omdat de verbouwing wat langer gaat duren dan een enkel weekend moeten kerkgangers en andere gebruikers van het pand tot – vermoedelijk- augustus een ander onderkomen zoeken. Zij hebben voor die periode onderdak gevonden in de muziekschool.

Ik vroeg mij af of die uitplaatsing naar de muziekschool nou toeval is of een briljante actie van het kerkbestuur om de muzikale capaciteiten van de gebruikers van de kerk op een hoger niveau te brengen. Met alle respect, maar uit eigen ervaring weet ik dat niet alle muzikale noten in een gebedsdienst op de juiste wijze of liever gezegd op de juiste toonhoogte worden gekraakt. Een tijdelijk verblijf in een muziektempel is dus misschien nog niet zo’n heel gek idee, hoewel natuurlijk het geestelijke aspect de boventoon moet voeren. Bij de heropening van de kerk later dit jaar, zouden de resultaten van het tijdelijk verblijf aan de Bossebaan best wel eens duidelijk kunnen bijdragen aan de feestvreugde.

Maar om nou te zeggen dat de mensen voor het zingen de kerk uit moesten, dat gaat dan ook weer te ver. Ook al ligt de klemtoon anders dan u bij het lezen van de kop van deze column misschien veronderstelde.

 

Plong

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *